در روز 7 مهر 1359 وقتی که دشمن بعثی به پالایشگاه آبادان حمله هوایی کرد، آتش نشانان منطقه و شهر های اطراف برای مهار آتش به پالایشگاه رفتند که در حین عملیات خاموش کردن آتش، مجدداً هواپیماهای دشمن اقدام به بمباران پالایشگاه می کنند که منجر به شهادت تعداد زیادی از آتش نشانان می شود.
طرح تعیین روز آتش نشانی و ایمنی در سال 1379 توسط ستاد هماهنگی امور ایمنی و آتش نشانی کشور پیشنهاد و توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی کشور تائید شد.
این روز با هدف ترویج ایمنی و پیشگیری از حوادث در سطح کشور هم چنین یادآوری حماسه آفرینی ها و از خود گذشتگی های آتش نشانان میهن اسلامی در عرصه دفاع مقدس نامگذاری شده است. ایجاد زمینه های مناسب برای آموزش همگانی مردم در جهت پیشگیری از بروز حوادث مختلف و حفاظت از سرمایه های ملی نیز از دیگر اهداف نامگذاری این روز است.
درکشور ما، که بیش از 160 سال سابقه آتشنشانی دارد واین امر حکایت گر توجه بهایمنی، حداقل طی 5/1 قرن گذشته است، برای ارتقاءایمنی و افزایش مصونیت مردم و جامعه در برابر آسیبهای ناشی از حوادث (اعم از طبیعی و غیر طبیعی) روز هفتم مهر ماه به عنوان روز آتشنشانی تعیین شده و به دلیل آن که درهیچ جامعهای نمی توان بهایمنی، به صورت صد در صد دست یافت، کارشناسان معمولاً از اصلاحاتی نظیر «ارتقاءایمنی» و «سطح پیشرفتایمنی» استفاده میکنند و سطح پیشرفتایمنی را در رابطه تنگاتنگ با توسعه میدانند و با هدف حداکثر کردن سطح پوششایمنی، هدف دستیابی به حداکثر توسعه را تعقیب میکنند و بااین نگرش میتوان گفت هدف از نامگذاری روز هفتم مهر ماه به عنوان روز ملیایمنی و آتشنشانی، تلاش برای تبدیل توجه بهایمنی به یک فرهنگ در کشور است.